من با نظر نیچه موافق هستم چرا که دنیا را مثل واقعیت ترسیم می کند و اینکه عده ای قوی تر و عده ای نا توان تر هستند و این نابرابرای میان انسان ها ایجاد نمی کند و اینکه عده ای توانایی ساخت نظامی از قدرت را دارند و عده ای نه.

روح آپولونی در نظر نیچه روح انسان برای زندگی نیست دیونیزوسی است که همان روح زندگی است.

شوپنهاور و نیچه معتقدند که جهان بر اساس یک خواست و اراده به پیش می رود ؛ اما سوالی که پیش می آید این است که آیا اراده بدون خرد می تواند کاری از پیش ببرد؟

آیا اراده انسان برای پیشبرد اهداف خودش است؟

آیا شوپنهاور و نیچه که نقش خرد را به طور کامل نفی کرده اند و فقط جهان را براساس اراده و خواست بشر می دانند توانسته اند نیازهای روح بلند پرواز انسان را تامین کند؟

به نظر من ؛

اراده در کنار خرد معنا پیدا می کند...